Terapia zaburzeń sensorycznych metodą C. Delacato

Metoda ta jest, obok Integracji Sensorycznej, jedną z metod pracy z zaburzeniami sensorycznymi. Pierwsza publikacja naukowa dotycząca założeń metody miała została wydana w 1974r. Była to książka autora metody C. Delacato pt. „Dziwne niepojęte dziecko autystyczne”. Wnioski, jakie Delacato zamieścił w swojej pierwszej książce, zostały opracowane na podstawie obserwacji dzieci z autyzmem. Obecnie przyjmuje się, że zaburzenia sensoryczne występują także u osób neurotypowych, jak również u osób z innymi nieprawidłowościami rozwojowymi (np. z Zespołem Aspergera, ADHD, niepełnosprawnością intelektualną, zanurzeniami genetycznymi). W koncepcji C. Delacato zaburzenia sensoryczne (tzw. sensoryzmy) są zachowaniami mającymi na celu naprawę uszkodzonego kanału sensorycznego w układzie nerwowym. Efektem dążenia organizmu do powrotu do stanu równowagi są powtarzalne zachowania świadczące o nadwrażliwości, niedowrażliwości lub białym szumie. W związku z tym terapia sensoryzmów polega na dostarczaniu do odpowiednich zmysłów (wzrok, słuch, dotyk, układ przedsionkowy, węch, smak) odpowiednich bodźców w postaci sekwencji ćwiczeń wykonywanych w wyizolowanym środowisku. Dobór ćwiczeń odbywa się na podstawie obserwacji dziecka oraz wywiadu z rodzicami, jak równe iż informacji bieżących od rodziców i opiekunów dziecka. Ćwiczenia, po wcześniejszym instruktażu, mogą być wykonywane w domu. Ich zaletą jest brak konieczności posiadania specjalistycznych sprzętów terapeutycznych oraz krótki czas wykonania. Osoba prowadząca: mgr Ewelina Podlaszewska